| กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว พระเจ้าได้ทรงเรียกนิ้วทุกนิ้วมาเข้าประชุม เพื่อจัดตำแหน่งของนิ้วต่างๆ |
|
| นิ้วแรก มีนิสัยเกเร และชอบกลั่นแกล้งนิ้วอื่นที่อ่อนแอกว่า จึงไม่มีใครชอบและอยากคบด้วย พระเจ้าจึงทรงตั้งชื่อนิ้วนี้ว่า "นิ้วโป้ง" พระองค์ทรงจัดให้นิ้วโป้งอยู่ไกลจากนิ้วอื่นๆมากที่สุด และทรง เสกให้นิ้วโป้งเป็นนิ้วที่สั้นที่สุด เพื่อไม่ให้รังแกผู้อื่น ได้อีกต่อไป |
|
| นิ้วต่อไป มีนิสัยถือตนว่าตัวเองมีอำนาจ ชอบใช้อำนาจสั่งโน่นสั่งนี่ พระเจ้าจึงทรงตั้งชื่อนิ้วนี้ว่า "นิ้วชี้" และทรงวางนิ้วชี้ไว้อยู่ข้างๆนิ้วโป้งเพื่อนิ้วโป้งจะได้เกรงกลัวจนไม่กล้าเกเร หรือกลั่น แกล้งใครอีก |
|
| นิ้วต่อไปมีนิสัยรักความยุติธรรม มีความกล้าหาญและรักความถูกต้องพระเจ้าจึงทรง เสก ให้นิ้วนี้เป็นนิ้วที่ยาวที่สุด เพื่อที่จะคอยดูแลนิ้วอื่นๆได้ และได้วางไว้ข้างๆนิ้วชี้ เพื่อคอยเตือนสตินิ้วชี้ ให้รู้จักใช้อำนาจที่มีอย่างยุติธรรม และ ด้วยนิสัยรักความยุติธรรม นี่เอง พระเจ้าจึงทรงตั้งชื่อนิ้วนี้ว่า "นิ้วกลาง" |
|
| นิ้วต่อไป เป็นนิ้วแห่งความรัก และคำสัญญา มีนิสัยอ่อนโยน ซื่อสัตย์และมั่นคงในความรักด้วยนิสัยคล้ายผู้หญิงนี่เองพระเจ้าจึงทรงตั้งชื่อนิ้วนี้ว่า"นิ้วนาง" และจัดวางนิ้วนาง ให้อยู่ข้างๆนิ้วกลาง เพื่อนิ้วกลางจะได้คอยดูแลนิ้วนางที่อ่อนโยนได้ |
|
| นิ้วสุดท้าย "นิ้วก้อย" นิ้วก้อยเป็นนิ้ว แห่งมิตรภาพ เพราะฉะนั้นนิ้วนี้เป็นนิ้วที่ เล็กที่สุด ฉะนั้นจึงมักโดนนิ้วโป้งจอมเกเร แกล้งอยู่เป็นประจำ พระเจ้าทรงจับนิ้วก้อย ไปวางไว้ข้างๆนิ้วนาง ซึ่งไกลจากนิ้วโป้งมากที่สุด |
|
| บางทีพระเจ้าอาจทรงอยากบอกอะไรเราจากนิ้วของเราเอง พระองค์ทรงเสกนิ้วโป้งให้สั้นๆดูน่าเกลียด เพื่อจะเตือนเราว่าถ้าเรา เป็นคนเกเร นิสัยไม่ดี ถึงแม้ว่าเราจะดูดีอย่างไร เราก็จะเป็นคนน่า เกลียดในสายตาคนอื่น ไม่มีใครอยากจะสมาคมด้วย |
|
| พระองค์จับนิ้วชี้ไว้ข้างๆนิ้วโป้งเหมือนจะเตือนเราว่า บางทีคนที่เกเรมากๆ ก็อาจต้องให้คนที่มีอำนาจเหนือเขาหรือคนที่เขา เคารพเชื่อฟัง ดูแลเขา จึงจะทำให้เขาหยุดนิสัยเสียนั้นได้ |
|
| พระองค์ทรงจัดนิ้วชี้ไว้ข้างนิ้วกลาง เพื่อเตือนเราอีกว่าถ้าเรามีอำนาจอยู่ในมือ เราก็ต้องใช้มันอย่างถูกต้องและยุติธรรม |
|
| พระองค์ทรงสร้างนิ้วก้อยและนิ้วนางไว้อยู่ข้างกันเพื่อบอกเรา ว่า...มิตรภาพที่ดีนั้นเป็นจุดเริ่มต้นของความรัก และไม่มีความรัก แท้จริงใดๆในโลกที่ปราศจากมิตรภาพและการให้อภัยเช่นกัน... |
